شعر سبا - باغ علم

«شعر سبا -  باغ علم  »

 

ای خوشا از باغ علم هر دم * بدست آری گلی                      

                                                        ای خوشا از بحر دانش بربگیری لؤلؤئی


ای که از علم و هنر بی بهره ای ، هان ای دریغ                 

                                                  کُن طلب پیوسته این دو ، تا شوی فرزانه ای


محضر استاد و کسب علم را قدرش بدان                     

                                                         تا نمانی در مغاک * جهل و برخیزی از آن


می دهم پندت شنو ، ای سالک دانش پژوه                    

                                              هر زمان ، در هر مکان ، دانش بجو ، دانش بجو

 

* هر دم = هر لحظه

* مغاک = گودال و چاله


   

 


/ 0 نظر / 11 بازدید