شعر سبا - فنا

« سبا از زبان ثریا به استاد شهریار »

 

« شعر سبا : فنا »


گفته بودی آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ؟                          

                                                       بهر حفظ جانت ای جانا شدم من هم فنا

بی وفا خواندی مرا ، راندی مرا از درگهت                                   

                                                         در خزان عشق تو ، امید دیگر شد فنا

گر چه من ، آن نوشدارو بعد مرگ دل شدم                           

                                                        لیک تقدیرم نبود و عشق ما گو شد فنا

شهریارا ، در غمت دل طالب عشقی نگشت                           

                                                       عشق تو در یاد من هرگز نمی گردد فنا 

 


/ 0 نظر / 33 بازدید